تبليغاتX
کارنامه صد سال شعر زنان ایران
بمناسبت همایش بین المللی صد سال شعر زنان ایران در سال 1388

                                      فراخوان مقاله

همايش بين المللي «كارنامه صد سال شعر زنان فارسی‌سرا»

پژوهشكده شعر و هنر دانشگاه الزهراء

 

برگزار كنندگان همايش:

پژوهشكده شعر و هنر، فرهنگستان هنر، معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی،

شوراي گسترش زبان و ادب فارسي، انجمن شاعران ایران

                            

اهداف همايش:

             درادبيات معاصر ايران زنان نيز چون مردان در تحول و دگرگوني ادبيات و ايجاد دوراني جديد در شعر امروز سهيم بوده‌اند. زنان شاعر موفق به آفرينش و ابداع تجربه‌هايي نو در ادب اين سرزمين بوده‌اند، اما متأسفانه قدر و شأن ایشان آن طور كه بايد و شايد شناخته نشده است.گذشته از شاعران زن ايران، بسياري از گويندگان زن فارسي‌سرا در كشورهاي همسايه بوده و هستند كه فرصتي براي آشنايي و معرفي آثارشان وجود نداشته است. همايش حاضر درصدد است ضمن فراهم آوردن فرصتي مغتنم براي انديشمندان، محققان و منتقدان شعر امروز براي پژوهش‌هايي تازه در اين زمينه، به معرفی آثار برجسته و مطرح بپردازد.  

اهداف اصلي گردهمايي چنين است:

 1 – بالا بردن آگاهي عمومي نسبت به شعر زنان

2 -  بررسي منتقدانه شعر زنان به منظور رشد كمي و كيفي آن

3 – معرفي و آشنايي با زنان شاعر جوان و آثار ايشان

4 – آشنايي با منتقدان شعر زنان و آثار ايشان

5– آشنايي با شاعران زن فارسي زبان در كشورهاي همسايه 

 محور های پيشنهادي برای نگارش  مقاله‌ها:

 الف - معرفی آثار

1 – معرفی اشعار شاعران زن گمنام ادب معاصر

2 - نخستين زنان شاعر شعر نيمايي

3- معرفی گلچين‌هاي شعر زنان

4 – مادرانه‌ها در شعر معاصر

 ب– جامعه شناسی شعر زنان

1 - دفاع از حقوق زنان در شعر زنان

2 – زنان و شعر جنگ و انقلاب

3- جريان شناسی شعر زنان در ادب معاصر

4 - مسائل زنان در شعر زنان

5 – نقش شعر زنان در تحولات اجتماعی ایران

 ج- ویژگی‌های زبانی و شیوه شاعری

 1– زبان زنانه در شعر و بررسي تفاوت زباني  شعر شاعران زن و مرد

2– ويژگي‌هاي زیبایی شناختی شعر زنان

3– تحول و تنوع ساخت و فرم شعر زنان در دوره معاصر از آغاز تا امروز

4 – نوآوری‌های زنان در عرصه موسیقی شعر

5 – نوآوری‌های زنان در عرصه صور خیال

6 – تنوع فرم و ساخت در شعر زنان

 د شعر زنان و نظریه‌های ادبی

1 – نقد کهن الگویی شعر زنان

2 – نقد روانشناسانه شعر زنان

3 – نقد فمنیستی شعر زنان

4 – نقد ساختاری شعر زنان

 برنامه های جانبی همایش:

 1 – نمایشگاهی از آثار برجسته شعر زنان و آثار نقد دراین حوزه

2- برگزاری شب شعر زنان

 كميته علمي همايش درصدد است در جهت رسيدن به اهداف بالا، نمایشگاهی از آثار شاخص شعر زنان و آثار نقد نوشته شده در این زمینه ترتیب دهد. به همین جهت از تمامی صاحبان آثار دعوت می‌شود تا نسخه‌ای از اثر خود را به دفتر علمی همایش ارسال دارند. 

 ضوابط ارسال مقاله:

 -         خلاصه مقاله بايد حدود 300 كلمه و دارای طرح تحقيق[1] باشد.

-         دبیرخانه همایش از پذیرفتن مقاله‌هایی که قبلأ ارائه یا منتشر شده‌اند، معذور است.

-         دبیرخانه همایش در انتخاب و ویرایش مقاله‌های ارسالی آزاد است.

-         مقاله باید علمی- پژوهشی و دارای نوآوری باشد.

-         زبان همايش فارسي خواهد بود

-         چكيده مقاله‌ها و مقالات برگزيده، پس از همايش در مجموعه‌هایي به چاپ خواهد رسيد.

-           مهلت ارسال مقاله‌ها:

آخرين فرصت براي ارسال چكيده مقالات پایان اردیبهشت سال 1388  است.

آخرین فرصت برای ارسال اصل مقالات پایان خرداد 1388 است.

زمان برگزاری: مهر ماه 1388

مکان: ایران، تهران، دانشگاه الزهراء  

از پژوهشگران گرامي خواهشمنديم خلاصه مقالات خود را تا تاريخ فوق به آدرس اينترنتي womenpoetry@yahoo.com  و يا دفتر همايش پژوهشكده شعر و هنر ارسال دارند.

 نشانی دبیرخانه همایش:

تهران- خیابان شیخ بهایی- کوی دانشگاه الزهراء- درب شرقی دانشگاه – مرکز تحقیقات شعر و هنر – تلفکس: 88058916

 دبیر کل همایش: دکتر فاطمه راکعی

دبیر علمی همایش: دکتر مریم حسینی

 


[1]  .منظور از طرح تحقیق، تعریف مسأله پژوهش، روش تحقیق، ذکر حوزه مورد مطالعه و دستاوردهای پژوهش است.

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم اسفند 1387ساعت 16:36  توسط مریم حسینی | 
 

مادر فرشته ی مهر: مجموعه ی شعر در ستایش مادر: ناب سروده های 150 شاعر فرهیخته ی معاصر

محسن حافظی (گردآورنده) نشر: قائم آل محمد (ص) (24 بهمن، 1385

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم بهمن 1387ساعت 8:35  توسط مریم حسینی | 
تاملاتی در باره شعر زنانه
     
 سخن از شعر زنانه ممکن نیست مگر این که ازتاریخ مردانه و اوضاع سیاسی و اجتماعی و فرهنگی ایران عبورکرده وبر تاریخ زن و سرگذشت زنان شاعر سرزمین خود مکث کنیم تا دریابیم که شاعری زنان با عبور از چه تالابها و صحراها و کوره هایی به این جا رسیده است و این موضوعی است متفاوت با بررسی شعر مردان که بی واسطه به زیبایی شناسی و قدرت و صنعت شعری آنان می پردازد ودر صورت لزوم به بررسیهای دیگر.
 بررسی شعر زنان مجالی وسیع می طلبد . دراین جا به چند مسئله مهم اشاره می کنم، باشد به مضایق شاعری زنان و تنگناهای ساخت شعرزنانه که بخشی از شعر زنان  در محدوده «موضوع» است ، دست یابیم و دریابیم که زنان چه اندیشه هایی را در قالب شعر برای تاریخ به یادگار گذاشته اند و از دنیای خود، عقاید خود، احساس و عاطفه خود چه گونه شعری ساخته اند.در مسیر این سرایش آیا از همان کلام مرسوم برای بیان مقصود سود جسته اند یا به زبان شعری خاص خود دست یافته اند؟ آیاموضوع  مورد سرایش، واژه ها و کلمات دنیای زنان را به شعر آورده است و تفاوت دید آنان رانسبت به مردان به نمایش گذاشته یا خیر؟(البته بررسی تفاوت دید خود موضوع تحقیقی مستقل با ویژگیها و امکانات خاص است. )

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم بهمن 1387ساعت 7:53  توسط مریم حسینی | 

 

 

در بازنگري جنسيت‌گرايانه به تاريخ و ادبيات فارسي، تصويري محو و كمرنگ از حضور زنان ديده مي‌شود كه هرچه به زمانة ما نزديكتر مي‌شود اين تصوير روشن‌تر و شفاف‌تر مي‌گردد.

 

تاريخ سياسي، اقتصادي، اجتماعي ايران را با تعداد بسيار اندك و مي‌توان گفت بي حضور زن، به صورت تك جنسي و مردمدارانه بايد پذيرفت و همان گونه بررسي كرد، اما موقعيت زن در ادبيات به نوعي ديگر است. اگرچه حضور زن در تاريخ ادبيات فارسي حضوري نه در اوج بوده است، اما زن پيوندي ژرف با شعر فارسي دارد، چه آنجا كه در نقش معشوقه و ساقي ظاهر مي‌شود، چه آنجا كه نخستين كلام آهنگين را به گوش فرزند مي‌خواند. نقش اين همراهي برتار و پود شعر فارسي به صورت‌هاي گوناگون باقي مانده است.

 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم بهمن 1387ساعت 17:21  توسط مریم حسینی | 

شمس کسمايي که به سال ۱۲۶۲ ه. ش. در يزد زاده شد بود، پس از ازدواج به همراه همسرش، که تاجر چاي بود، به عشق آباد روسيه (مرکز ترکمنستان کنوني) رفت. وي پس از چهار سال اقامت و به دنبال ورشکستگي شوهرش در سال ۱۲۹۷ ه.ش به همراه همسر و دو فرزندش (صفا و اکبر) به ايران بازگشت و در تبريز، که مقارن آن سالها مرکز جنب و جوش فکري و سياسي بود، ساکن گرديد. از همان آغاز به گروه نويسندگان نشريه تجدد به ميانداري تقي رفعت پيوست و در تحرکات اجتماعي و انقلابي آذربايجان مشارکت فعال داشت. در همين زمان پسرش، که نقاش چيره دستي بود و با چند زبان آشنايي داشت، در مبارزات جنگل کشته شد. ابولاقاسم لاهوتي در شعري با عنوان عمر گل به دلداري مادر داغدار شتافت و خطاب به شمس سرود:
در فراق گل خو اي بلبل
نه فغان برکش و نه زاري کن
صبر بنما و بردباري کن
مکن آشفته موي چون سنبل


شمس زني روشنفکر و آزادي خواه و مستقل بود. زبان روسي و فارسي ميدانست، در آذربايجان ترکي هم آموخت. پس از کشته شدن رفعت و روي کار آمدن رضاشاه، جمع مبارزان آذربايجان پراکنده شدند. همسر شمس به سال ۱۳۰۷ش در گذشت. او با تنها دخترش صفا به يزد رفت و بعد از آن که با شخص ديگري به نام محمدحسين رشتيان ازدواج کرد، زندگي خود و خانواده اش را به تهران منتقل کرد. سالهاي پاياني عمر او در تهران به گوشه نشيني گذشت، با اين حال خانه اش محل رفت و آمد روشنفکران بود تا اين که در سال ۱۳۴۰ ه.ش در گذشت. از اشعار او مقدار کمي باقي مانده است.
از شمس کسمايي در شهريور ماه ۱۲۹۹ش در مجله آزاديستان قطعه شعري با پاره هايي فارغ از قيد تسوي و قافيه بندي معمول پيشينيان منتشر شد که تقليد گونه اي از اشعار اروپايي بود و جزو نخستين نمونه هاي تجدد در شعر فارسي به شمار مي آيد. اينک بخشهايي از آن قطعه:


پرورش طبيعت
ز بسياري آتش مهر و ناز و نوازش
از اين شدت گرمي و روشنايي و تابش
گلستان فکرم
خراب و پريشان شد افسوس
چو گلهاي افسرده افکار بکرم
صفا و طراوت زکف داده گشتند مايوس


بلي، پاي بر دامن و سر به زانو نشينم
که چون نيم وحشي گرفتار يک سرزمينم
نه ياري خيرم
نه نيروي شرم
نه تير و نه تيغم بود، نيست دندان تيزم
نه پاي گريزم
از اين روي در دست همجنس خود در فشارم
ز دنيا و از سلک دنياپرستان کنارم
برآنم که از دامن مادر مهربان سر برآرم
+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم بهمن 1387ساعت 17:10  توسط مریم حسینی | 

بررسی تحولات شعر زن در ایران از مشروطه به این سو     پگاه احمدی

بی شک ، حیات نوین اجتماعی ، فرهنگی و لاجرم ادبی زن ایرانی با نهضت مشروطه آغاز می شود . در این عصر ، تحولات سیاسی ، اقتصادی و اجتماعی ، بر ذهنیت و اندیشه شاعران زن اثری قابل تامل برجا نهاد و باعث شد اندیشه ی تک بعدی شاعر زن که پیش ازاین ، اثر ادبی اورا به بیان صرف شوق به معشوق ، غم هجران و شکوه از جور رقیب محدود می کرد ، نسبت به واقعیت های ملموس سیاسی – اجتماعی زمانه خویش و مسائلی نظیر دغدغه کسب هویت و جدال با محرومیت های تاریخی توجه نشان دهد . شاید بتوان گفت تا پیش از مشروطه ، عبارت
« بردگی زبانی و موضوعی » درباره شعر زن ایرانی مصداق داشته است و به رغم کثرت شاعران زن و وفور میل به سرایش در میان طبقه های مختلف جامعه ( از جمله شماری از شهدخت های قجر) ، محدودیت اندیشه ی حاکم بر اشعار، کاملا حس می شود . در عین حال ،T زبان شعر زن در این آثار، زبانی مردانه ، تقلیدی و فاقد تشخص است وَ اساسا زبانی ست که هیچ یک از لایه های هستی شناختی زن و ممیزه های جنسیتی او را حتی در ابعاد حسی – عاطفی دربرنداشته است . در بخش قابل ملاحظه ای از این آثار، غلبه کلام مردانه ، استفاده از کلیشه های بیان عاشقانه ادبیات مذکر و اِعمال خود سانسوری ، تمایز میان اثر زنانه و مردانه را دشوار می کند . در واقع ، نفی زبان زنانه از سوی این شاعران ، نتیجه ی مستقیم سانسور درونی نگاه و تلقی زنانه درناخودآگاه ذهنی – تاریخی ست . این ذهنیت ، چنان با ترس و محافظه کاری عجین شده بود که لاجرم هیچ شفافیت و صراحتی را در این عرصه برنمی تافت . در چنین کلامی ، حتی بروز دغدغه های زنانه نیز بواسطه مولفه های مردانه پرداخت می شد ؛ بطوریکه حتی در فرم بیان تغزلٌی نیز کلیشه های واژگانی ادبیات مذکر نظیر " بت " ، " صنم " ، " عنبرین زلف " ، " سیمین ساق " ، " پری رو " ، ماه رخ " و ... ، به گونه ای مضحک مورد تقلید شاعران زن قرار می گرفت . سوای گرایش به تغزل ، در این دوران شمار اندکی از شاعران زن نیز وجود داشتند که در آثارشان به اندیشه ی دینی ، عرفانی ، مباحث فقهی و کلامی و حوزه های مشابه توجه نشان می دادند . ازاین شاعران ، اشعاری در مضامین مدح ، مرثیه ، منقبت ، اندرز و ... برجای مانده است . باز در همین دوره با رجوع به تذکره ها ، به ظهور گاه و بی گاه زنان شاعری برمی خوریم که کم و بیش در تلاش برای تبیین هویت خویش اند . از جمله این شاعران می توان به پادشاه خاتون ( 694-654 ق ) اشاره کرد . زنی که چهار سال بر کرمان حکم میراند :


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم بهمن 1387ساعت 17:8  توسط مریم حسینی | 

فخرعظما ارغون هم همان فخرعادل خلعتبری ؛ مادر گرامی غزل بانو سیمین بهبهانی است  . کراچی در وصف حال او نوشته است :

فخرعظما ارغون ( فخرعادل خلعتبری ) ( 1316 ق – 1345 ش ) پدرش مرتضا قلی ارغون ( مکرم السلطان ) از افسران بلندپایه دوره قاجار و مادرش قمرخانم عظمت السلطنه بود . او زبان فارسی ، آشنائی با دیوان ها و متون کهن ، زبان عربی ، فقه و اصول فلسفه را هم گام با دو برادر در مکتب خانه خصوصی آموخت . زبان فرانسوی را در کودکی زیر نظر مربی سوئیسی که در منزل شان اقامت داشت ، آموخت . به مدرسه ژاندارک و مدرسه آمریکائی رفت ، گواهی نامه پایان تحصیلات این دو مدرسه را به دست آورد . موسیقی اصیل ایرانی را از یک بانوی کلیمی به نام خانم جان مشاق آموخت . در سال 1303 ش با عباس خلیلی نویسنده و مدیر روزنامه اقدام ازدواج کرد .

...

ثمره این ازدواج دختری به نام سیمین بهبهانی بود . ازدواج او با خلیلی موفق نبود و سرانجام به جدائی کشید . پس از جدائی در سال 1310 با مدیر روزنامه آینده ایران ؛ عادل خلعتبری ازدواج کرد . از این پس نام خود را بنا به خواست همسرش ، به فخرعادل تغییر داد . از او صاحب سه فرزند به نام های عادل نژاد ( غوغا ) ، عادل دخت ( ترانه سهراب ) و عادلفر شد که اکنون در آمریکا به سر می برند . شاعر از سال 1304 تا 1308 ش. عضو جمعیت نسوان وطن خواه بود و از سال 1311 ش سردبیری روزنامه آینده ایران را بر عهده داشت . در سال 1314 ش. روزنامه نامه بانوان را منتشر کرد . وی عضو فعال کانون بانوان بود و در جهت آگاهاندن زن ایرانی سخنرانی های مفیدی در انجمن ایراد می کرد . او از جمله کسانی بود که در تأسیس دبیرستان دختران نقش داشت . سال ها در دبیرستان های ناموس ، دارالمعلمات و نوباوگان تهران ، زبان فرانسوی تدریس کرد و در استخدام وزارت فرهنگ بود . پس از بازنشستگی در سال 1337 ش. برای سرپرستی فرزندانش به امریکا رفت ، هشت سال دوری از وطن را تحمل کرد و در شصت و هشت سالگی چشم از جهان فرو پوشید . بنا به وصیت او ، پیکر سردش به ایران منتقل و در ابن بابویه در جوار شیخ صدوق به خاک سپرده شد .   

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم بهمن 1387ساعت 17:1  توسط مریم حسینی | 

اين كتاب بررسي شعر زنان دورة مشروطه است امّا پيش از شروع بحث اصلي پيشينة حضور زن در فرهنگ نوشتاري ايران، نوعي آشنايي با هويت فرهنگي زن ايراني و نقش او در طول تاريخ را به دست مي‌‌دهد.

سهم شاعران زن در شعر فارسي از ابتدا تا مشروطه، درآمدي بر فصل اصلي كتاب است. براي آشنايي با دورة مشروطه به نظام سياسي ، اقتصادي، اجتماعي دورة مشروطه، شعر مشروطه و انديشه‌هاي نو، نقش اجتماعي زن در اين دوره اشاره شده است و با ذكر زندگينامه 13 زن شاعر بستگي به جدي بودن اثر آنها بررسي شعر و نقد انجام شده است. مريم خاتون آبادي، فرخنده ساوچي، حميده سپهري، رباب اصفهاني، صديق مسعود كازروني، زينت ملك اعتضادي جنت، فاطمه سلطان خانم، مهرتاج رخشان، نيمتاج سلماسي ،  فخر عظمي ارغون، شمس كسمايي و ژاله قائم مقامي شاعران اين دوره‌اند.

فهرست:

پيشينه‌‌ي حضور زن در فرهنگ نوشتاري ايران- سهم شاعران زن در شعر فارسي از ابتدا تا مشروطه - دوره‌ي مشروطه (دگرگوني) - نظام سياسي، اقتصادي ، اجتماعي دوره‌ي مشروطه - شعر مشروطه و انديشه‌هاي نو - نقش اجتماعي زن در دوره‌ي مشروطه - شاعران زن در دوره‌ي مشروطه - بانو اصفهاني (مريم خاتون آبادي) - فرخنده ساوجي - حميده سپهري - رباب اصفهاني - صديقه مسعود كازروني - زينت ملك اعتضادي - جنّت (فصل بهار خانم) در خوابِ عشق - فاطمه سلطان خانم، تلاشي در آغاز - مهرتاج رخشان در جستجوي هويت - نيمتاج سلماسي، بشارت آزادگي - فخر عظمي ارغون (فخر عادل خلعتبري) انديشه‌ي رساي ميهن - شمس كسمايي، تجدّد گراي پيشرو - خروشِ پر خشم ژاله قائم مقامي - يادداشت‌ها - نام‌نامه

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم بهمن 1387ساعت 16:58  توسط مریم حسینی | 


 شعر زنان افغانستان
به کوشش : مسعود ميرشاهى
ناشر : شهاب ثاقب-افكار
نوبت چاپ : چاپ اول
تاريخ نشر : 1383 شمسى 
 

سرزمین کنونی افغانستان سرزمینی است که زبان فارسی با لهجه‏ی (دری) از بدو شهر نشینی انسان‏ها در آن رایج بوده‏است. سرزمینی که گهواره‏ی شعرای نامداری چون مولوی، ناصر خسرو، امیر علی شیرنوایی و... می‏باشد و امروز نیزچکامه‏های زیبای شان سرآمد روزگار است.
در این سرزمین نصف جمعیت زنان هستند که هیچ گاه نتوانسته‏اند آزادی سخن داشته باشند و تمام قریحه‏های زیبای‏شان نشکفته، پرپر شده است.گوهر شعر و دیگر استعدادهای هنری زنان در جامعه‏های فارسی زبان، از رابعه بلخی ومهستی خجندی گرفته تا قرةالعین و فروغ فرحزاد همه و همه در تنگنای تعصبات، کم بینی و کوته فکری جامعه پژمرده‏و پایمال شده است.
جایگاه شعر زن در حوزه‏ی زبان و فرهننگی که به خاطر شعرش آوازه‏ی جهان است به سبب شرایط گوناگون هنوزناشناخته مانده است. این که نخستین زن شعار این فرهنگ چه کسی بوده است؟ نمی‏دانیم ولی از آن چه مانده است‏می‏توانیم قدیمی‏ترین آن را بیابیم. داریدخت زن پادشاه تخارستان که بعد از حمله‏ی اعراب با شوهرش به ژاپن‏پناهنده شد، اولین زن شاعر شناخته شده در حوزه‏ی فرهنگ ما می‏باشد. داریدخت در سال (654.م) از کندز درتخارستان به ژاپن رفت. او در سوگ شوهرش چنین می‏سراید:


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم بهمن 1387ساعت 16:44  توسط مریم حسینی | 

معرفی کتاب «شعرامروز،زن امروز»؛نوشته ی :علی بابا چاهی


شعر زن امروز از نگاه مرد شاعر امروز
«شعرامروز،زن امروز» محصول جستارهای «علی باباچاهی» است در باب روند شعر زنان ایران.او با کنار هم نشاندن چهره های آشنا و غریب این حیطه و تحلیل ادواری وتبارشناختی شعر زنان در ادبیات ما،تلاش می کند با رویکردی تحلیلی،مسیر پر فراز و نشیب شعر زن را به خوانندگان بشناساند.او نگاه تحلیلی خود را از شعر منفعل و به شدت تحت تاثیر نگاه مردانه ی شاعرانی چون رابعه آغاز نموده است و با تلاش در یافتن ریشه های عدم وجود صدای زنانه در این اشعار به نقد شعر آنان پرداخته و نمونه هایی هم از این شعرها ارائه نموده است.به عقیده مولف شعر زنان در ادبیات ما چند دوره اصلی داشته است:دوره نخست که در آن صدای زنانه و مسائل مربوط به زندگی زنان تقریبا در متون باقیمانده از آن دوران وجود ندارد، دوره دوم که همراه با حضور مظاهر مدرنیسم در ایران شکل گرفته و این بار چند تنی را می توان یافت که المان ها و بیان شعری شان زنانه است.دوره سوم که با حضور فروغ شکل می گیرد و برای نخستین بار یک شاعر با دغدغه و زبان زنانه در ادبیات ما متولد می شود، و دوره چهارم که در آن زنان شاعر به نوعی بیان فراجنسیتی تمایل داشته اند.باباچاهی تدقیق را از این هم فراتر می برد و به طبقه بندی شاعران معاصر نیز می پردازد.این طبقه بندی یکی از کامل ترین و دقیق ترین تقسیماتی است که تا به حال در مورد شعر زنان ایران انجام گرفته است. نکته قابل توجه دیگری که در باب این کتاب می توان به آن اشاره کرد، ذکر شمه ای از اوضاع سیاسی و اجتماعی و فرهنگی جامعه ایران در هر دوره از دوره های مورد بحث است که نشان دهنده اشراف باباچاهی بر شیوه تحقیق تبارشناسیک محسوب می شود.در پایان کتاب نیز گزیده ای از اشعار زنان شاعر ایران درج شده است که با نگاهی اجمالی به نام شاعران هم می توان دریافت که کمتر شاعرمطرحی در این میان از قلم افتاده است.
«شعرامروز،زن امروز» در آینده ای نه چندان دور می تواند به عنوان یکی از معتبر ترین کتب مرجع در زمینه شعر معاصر به طور کلی و شعر زنان به طور اخص مورد استفاده محققان و منتقدان قرار گیرد.به ویژه که این بار قلم دستِ دشمن (مرد) بوده است و احتمالا در متن خبری از رویکردهای فمینیستی نیست!
+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم بهمن 1387ساعت 16:42  توسط مریم حسینی |